Środa, 26 Kwiecień 2017
 

Z ostatnich dni




TYSIĄC ZNACZEŃ POKORY

Wajikra

 

 

I

Słowo wajikra, „wezwał”, otwierające trzecią księgę Tory i jej pierwszą paraszę zapisane jest z pomniejszoną literą alef :


Baal ha-Turim podaje, że Mosze, będąc bardzo skromnym człowiekiem, nie chciał napisać „wezwał” lecz „zdażyło się” – ויקר, podobnie jak to ma miejsce w przypadku wszetecznego Bileama i jego nocnego spotkania z HaSzem (Lb 23:4, 23:16). Miało to pokazać, że przekaz otrzymany od Haszem dotyczył Moszego tylko w stopniu arbitralnego spotkania – równie dobrze zamiast Moszego mogło się to „zdarzyć” komuś innemu. Jednak Haszem, widząc pokorę Moszego, nakazał mu dopisać literę alef, א, tym samym podkreślając, że „wezwał” właśnie jego nie bez powodu. Mosze wykonał nakaz Haszem, jednak nadal jego pokora nie pozwoliła mu na zapis alefu w pełnej wielkości.

II

Wielki krakowski kabalista, r. Natan Nata Spira, zc”l (1585-1633), zwany Megale Amukot (dosł. „Odsłaniający Głębiny” – tytuł jego dwóch głównych dzieł), napisał zaginiony komentarz na temat owej pomniejszonej litery alef. Tytuł traktatu miał brzmieć Elef ofanim al alef zeira be-Wajikra, „Tysiąc objaśnień (dosł. „kręgów”) na temat pomniejszonej litery alef w słowie Wajikra. Słowo elef i alef zapisuje się identycznie, różni się tylko osnowa wokalizacyjna. Elef znaczy „tysiąc”, alef znaczy „jeden”.

Istnieje podejrzenie, że tak naprawdę ten traktat nie zaginął, lecz nigdy nie powstał – sam tytuł wyraża jedynie aprecjację głębin tajemnicy jakie skrywa w sobie Tora, nawet w kwestii odmiennego zapisu jednej litery.


Arje Krawczyk

30 marca 2017

Aktualności


Nowe Projekty


Ostatnie pytania


Nowe artykuły

Lombard Bytom Ruda Śląska Skup złota